Ένα Παιδί Χάθηκε Ας Το Τιμήσουμε…

Τραγικά το όσα γίνονται στη χώρα μας τις τελευταίες μέρες. Δεν κρίνω σκόπιμο να σχολιάσω τίποτε , μιας και τα κανάλια έχουν εξαντλήσει κάθε περιθώριο ανάλυσης και βλακείας. Το τραγικότερο γεγονός ήταν ο θάνατος του 15χρονου αγοριού και οι συνέπειες για την οικογένειά του. Ο πόλεμος μεταξύ άρρωστων αστυνομικών και αρρωστημένων ανθρώπων εκτός ελέγχου με αφορά στο επίπεδο που παρεμβαίνει στον προσωπικό χώρο του καθενός. Αυτοί που τους οργάνωσαν ας μαζέψουν τα αποκαΐδια να φτιάξουν πάλι παιδεία και πολιτισμό.

Αποφάσισα να αναρτήσω ένα post με τα sites εκείνα που είναι αφιερωμένα στο παιδί που χάθηκε άδοξα. Προσπάθειες άλλων παιδιών μέσω του διαδικτύου να διοχετεύσουν το θυμό, τη θλίψη και την απόγνωσή τους. Γιατί μόνο αυτές οι αντιδράσεις είναι αληθινές. Αυτές που προέρχονται από παιδικά μάτια δακρυσμένα. Έφτιαξαν λοιπόν τα παιδιά διαδικτυακούς τόπους όπου συμμετέχουν σε συνομιλίες σχετικά με το θάνατο του άτυχου παιδιού. Ανταλλάσουν τις απόψεις τους, εκτονώνουν το θυμό τους, βρίσκουν κάποιους άλλους που νιώθουν το ίδιο και το μοιράζονται. Το ιντερνετ τους ενώνει κάτω από την ομπρέλα της αγανάκτησης και του πόνου. Παιδιά ευαίσθητα έφτιαξαν και διέθεσαν στο internet βίντεο για να εξηγήσουν στους υπόλοιπους πως νιώθουν αλλά και να τιμήσουν το αδικοχαμένο παιδί.

http://www.facebook.com/group.php?gid=38145204402

http://www.facebook.com/group.php?gid=62100298568

Στο Facebook έχει και άλλα δεκάδες group που αναφέρονται στο χαμό του άτυχου παιδιού. Βέβαια πάντα να θυμάστε ότι σε τέτοια group ο καθένας μπορεί να συμμετέχει και να εκφράζει τη γνώμη του όσο ωμά ή άσχημα θέλει. Για αυτό είναι σημαντικό τα παιδιά να ξέρουν πως ο χώρος του ιντερνετ είναι ελεύθερα προσβάσιμος και πρέπει τις πληροφορίες που παίρνουν να τις φιλτράρουν.

Επίσης στο διαδίκτυο υπάρχουν και πολλά βίντεο αφιερωμένα στο άτυχο παιδί.

Είναι συγκινητικό πολύ, μέσα σ’ αυτή την αποσάθρωση αξιών και θεσμών στην Ελλάδα, να υπάρχουν παιδιά ευαίσθητα με ενδιαφέρον και διάθεση να αλλάξουν τα κακώς κείμενα. Έστω και αν οι ιδεολόγοι δεν ξέρουν ποια που να κρυφτούν για να μην τους πάρουν τα σκάγια. Πρέπει να φτάσουμε στον πάτο για να μπορέσουμε να ξανανέβουμε. Ας είναι αυτό το παιδί που χάθηκε ο πάτος και ας μην υπάρξουν χειρότερα. Ας βάλουμε μπροστά τα παιδιά να μας δείξουν το δρόμο γιατί εμείς κοιτούμε σα χαμένοι και δεν ξέρουμε προς τα πού να πάμε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *