Θάνατος και Απώλεια στην Παιδική Ηλικία (Γενικά Χαρακτηριστικά)

Η διαχείριση μιας απώλειας και συγκεκριμένα ενός θανάτου, είναι μια διαδικασία χρονοβόρα και επίπονη τόσο για εμάς τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά μας. Το πιο δύσκολο στη διαδικασία του πένθους είναι η συνειδητοποίηση και η αποδοχή ότι ο καθένας θρηνεί με το δικό του τρόπο και χρειάζεται διαφορετικό χρόνο για να διανύσει την πορεία του. Υπάρχουν όμως κάποια στάδια που θεωρούνται λίγο πολύ κοινά στη διαδικασία αυτή.. Τα στάδια αυτά είναι..

  1. Άρνηση: δεν επιθυμεί να συζητήσει τη απώλεια, πολλές φορές δεν την αντιλαμβάνεται κιόλας.
  2. Θυμός:  Κατηγορεί άλλους ή και τον εαυτό του για ό,τι συμβαίνει, εκρήξεις θυμού έντονες.
  3. Μελαγχολία: Έλλειψη ενεργητικότητας, όρεξης και ενδιαφέροντος για συμμετοχή σε δραστηριότητες.
  4.  Παζάρεμα: π.χ. «Κάνε να μην συμβεί κι εγώ θα το ανταποδώσω με ….» Το άτομο προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο των συναισθημάτων δίνοντας υποσχέσεις για τη ζωή του.
  5.  Αποδοχή:  π.χ. «Έχω αποδεχθεί – εξοικειωθεί με το τι θα συμβεί» Το στάδιο αυτό είναι το τελευταίο, το πιο ρεαλιστικό, σημαντικό και επίπονο.Καταλήγει στο συμβιβασμό με το θάνατο.

imagesΕίναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο χρόνος που το κάθε παιδί θα παραμείνει σε ένα στάδιο από αυτά είναι υποκειμενικός, όπως υποκειμενικό είναι και το πόσο συγκινησιακά φορτισμένο θα διέρχεται από το κάθε στάδιο. Όσον αφορά τα παιδιά δημοτικού σχολείου που βιώνουν μια απώλεια είναι πιθανό να παρατηρήσουμε μία ή περισσότερες από τις παρακάτω συμπεριφορές :

 

  • Δυσκολία στη συγκέντρωση
  • Παράπονα για πόνους στην κοιλιά ή στο κεφάλι
  • Διαταραχές ύπνου (ανάπτυξη φοβιών, αϋπνίες)
  • Εμμονή με την αναφορά στο γεγονός ή την αναπαράσταση του γεγονότος
  • Απόσυρση κοινωνική
  • Ανάπτυξη επιθετικής και προκλητικής συμπεριφοράς
  • Αύξηση ευαισθητότητας ( κλαίει πιο έυκολα, παραπονιέται πι ο εύκολα)
  • Καταθλιπτικά συμπτώματα
  • Ενοχικά συμπτώματα
  • Θυμός

αρχείο λήψηςΗ έκταση και η ένταση των συμπεριφορών αυτών, μπορεί να ποικίλει αλλά είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου και κάποια σημάδια ανησυχητικά που θα μας δώσουν το έναυσμα να ζητήσουμε επισταμένη και άμεση βοήθεια ειδικού:

 1.  Σημαντική έλλειψη ενδιαφέροντος για καθημερινές δραστηριότητες

 2. Σημαντικές διαταραχές ύπνου και διατροφής

 3. Σχολική άρνηση

 4. Φόβος να μείνει μόνος του

 5. Επαναλαμβανόμενη επιθυμία να συναντήσει τους πεθαμένους

 6. Σημαντική μαθησιακή πτώση και παραίτηση

 7. Αυτοκτονικός ιδεασμός

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *