Ανακάλυψα ότι το παιδί μου κλέβει! Και τώρα;

Ααρχείο λήψης (1)ν ανακαλύψετε ότι το παιδί σας έχει πάρει κάτι που δεν του ανήκει από το σούπερ μάρκετ, από έναν συμμαθητή του ή ένα φίλο του, μην πανικοβληθείτε. Όσο και αν η κλοπή είναι κοινωνικά και νομικά αξιόποινη πράξη, άλλο τόσο είναι ένα κοινό εξελικτικό στάδιο για τα περισσότερα παιδιά. Πάντοτε αυτό που αξιολογούμε για να ελέγξουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης είναι η πρόθεση και η συχνότητα. Τις περισσότερες φορές, τα μικρότερα παιδιά που προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις, δεν έχουν αντιληφθεί την ποινική και κοινωνική διάσταση του να αποκτήσουν κάτι που τους αρέσει πολύ, με αυτόν τον τρόπο. Άλλωστε, στα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα παιδιά,περνάνε όλα από τη φάση ” Τα δικά μου, δικά μου και τα δικά σου δικά μου”. Υπό αυτό το πρίσμα, η πράξη απενογχοποιείται και αποχαρακτηρίζεται στο δικό τους το μυαλό.

Πριν αρχίσετε να σκέφτεστε ότι είστε ανεπαρκείς γονείς και έχετε ένα παραβατικό παιδί, πρώτα αναλογιστείτε ότι τίποτα δεν είναι μεμπτό, μέχρι το παιδί να ενημερωθεί για το τί είναι σωστό και τί όχι. Χρησιμοποιήστε, την αφορμή αυτή για να εκπαιδεύσετε το παιδί σας, σε κοινωνικά επιτρεπτές συμπεριφορές και για τις νομικές διαστάσεις της κλοπής, σε ευρύτερους κοινωνικούς όρους. Και πώς θα το κάνετε αυτό; Ξεκινήστε με 6 απλά βήματα

1. Εξηγώ στα παιδιά, ότι το να κλέβεις κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλον είναι μια λάθος, μη αποδεκτή και όχι τίμια συμπεριφορά. Κάντε ξεκάθαρο ότι όταν παίρνω κάτι από κάποιον χωρίς να το ζητώ ήimages να το πληρώνω, κάποιος θα πληγωθεί. Δώστε πρακτικά παραδείγματα. Αν πάρω ένα μολύβι από κάποιον, μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να του αγοράσουν άλλο και δε θα μπορεί να γράψει στην τάξη, αν πάρω το φαγητό κάποιου, μπορεί να μην έχει χρήματα να πάρει άλλο και να πεινάει. Αν πάρω ένα ρούχο από έναν συμμαθητή μου, μπορεί στο σπίτι του να μπλέξει άσχημα και να τιμωρηθεί.

2. Ρωτήστε τα παιδιά αν ξέρουν ποιες είναι οι νομικές συνέπειες του να κλέβει κάποιος.Εξήγηστε τους ότι είναι επιλήψιμη συμπεριφορά με νομικές συνέπειες. Αν κάποιος το καταγγείλει, μπορεί να πάει φυλακή ή να χρειαστεί να πληρώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Ρωτήστε τους αν ξέρουν παραδείγματα από την επικαιρότητα να αναφέρουν.

3. Διδάξτε τους την σημασία της ιδιοκτησίας. Χρησιμοποιήστε πρακτικά παραδείγματα για να τα βάλετε στη θέση του άλλου. Ρωτήστε τα «Πως θα νιώθατε εσείς, αν κάποιος σας έκλεβε το καινούριο παλτό σας και μετά έλεγε πως είναι δικό του;» Παρακινήστε τα να αναφέρουν συναισθήματα.. οργή, θυμό, ντροπή, φόβο να μιλήσω. Επίσης συζητήστε με τα παιδιά τί μπορώ να κάνω εναλλακτικά όταν θέλω κάτι που δεν μπορώ να έχω; Π.χ. να το ζητήσω για να το χρησιμοποιήσω για λίγο και να το επιστρέψω, να μαζέψω χρήματα για να το αποκτήσω.

4. Ρωτήστε τους και συζητήστε μαζί τους λύσεις. Τί θα μπορούσες να κάνεις αν το αντιλαμβανόσουν; Π.χ. να το ζητήσω πίσω, να το πω στην κυρία κτλ. Καθοδηγήστε τους να μη
χρησιμοποιούν βία ως πρώτη επιλογή. Εξηγήστε τους ότι δεν πρέπει να κατηγορούν κάποιον χωρίς να είναι σίγουροι, ότι όταν κάποιος καταλάβει το λάθος του και ζητήσει συγνώμη, δεν διαδίδουμε φήμες για το γεγονός ώστε να τον απομονώσουμε. αρχείο λήψης

5. Ζητήστε να επιστραφεί σε εσάς το αντικείμενο που «χάθηκε», αρχικά χωρίς να χαρακτηρίσετε το αντικείμενο κλεμμένο.

6. Να επιβραβεύεται τακτικά τις έντιμες συμπεριφορές.

Αν είστε εκπαιδευτικός και αντιμετωπίζεται πρόβλημα κλοπών μέσα στην τάξη, χρησιμοποιήστε αυτό το εκπαιδευτικό υλικό, που ίσως σας φανεί χρήσιμο.

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *