Μην είσαι διαφορετικός, δεν επιτρέπεται!

Κάθε εβδομάδα θα έρθει στο γραφείο και ένα καινούριο περιστατικό ενός παιδιού που έχει αναπτύξει σχολική φοβία, που σωματοποιεί τα συμπτώματα του αφόρητου άγχους του, που έχει πέσει η απόδοσή του. Κάθε βδομάδα θα ακούσω μία ακόμη ιστορία για το πως περιθωριοποιείται ένα παιδί που μιλά άλλη γλώσσα, έχει άλλο χρώμα, δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να έχει τα πιο μοδάτα ρούχα και παπούτσια, δε μιλά καθαρά, είναι ψηλό, κοντό, με λίγα παραπάνω κιλά και η λίστα δεν τελειώνει.

Οι γονείς έρχονται με μένος για το σχολείο που δεν προσέχει, δε φροντίζει τα παιδιά τους και οι δάσκαλοι απαντούν ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι όταν οι οικογένειες δεν βοηθούν. Kαι στη μέση τα παιδιά σάντουϊτς, που ακουν ενηλίκους να διαφωνούν, για το ποιος φταίει περισσότερο, για το γεγονός ότι τα ίδια είναι ή δημιουργούν ένα πρόβλημα. Θυμόμαστε ως κοινωνία το σχολικό εκφοβισμό, κάθε φορά που ένα παιδί τερματίζει τη ζωή του, φεύγει από το σπίτι του, φτάνει στα άκρα γενικώς. Κάνουμε ημερίδες, βγάζουμε φυλλάδια, μιλάμε στα παιδιά, ζωγραφίζουν τα παιδιά, βλέπουν βίντεο.

Για το καθημερινό όμως αυτό μαρτύριο που περνούν τα παιδιά , για ένα σχολείο που γίνεται αφόρητο, που η γνώση δεν έχει θέση σε ένα πλαίσιο που συναισθηματικά τα αποστραγγίζει, δε μιλά κανείς. Ούτε για εκείνα τα παιδιά που με πιο έντονες συμπεριφορές στρέφονται εναντίον των συμμαθητών τους, προσπαθώντας να εκτονώσουν μια ένταση που κουβαλούν και δεν τους αναλογεί ή για να βρουν λίγη αποδοχή , αφού έχουν πρώτα δοκιμάσει άλλες μεθόδους που δεν πέτυχαν . Ούτε βέβαια και κανείς θα μιλήσει για εκείνα τα παιδιά που απλά παρατηρούν αυτές τις συμπεριφορές και τις διενέξεις, και μπορεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο να σωματοποιήσουν συμπτώματα άγχους με σκέψεις ” και αν είμαι ο επόμενος;” ” μήπως κάτι μπορούσα να κάνω και δεν κάνω;”

Ούτε όμως εγώ θα μιλήσω για αυτά τα παιδιά, θα μιλήσω για εμάς τους γονείς, τους δασκάλους, τους ενήλικες. Αναρωτιέμαι, πριν σηκώσουμε το δάχτυλο να κατηγορήσουμε κάποιον άλλο, τί μηνύματα περνάμε στα παιδιά μας, τί ζητάμε από εκείνα; Νομίζω ότι εκείνο που διέπει το σχολείο, τη γονεϊκότητα, την κοινωνική αποδοχή είναι η μη παρέκλιση από το μέσο όρο. Όλα τα παιδιά πρέπει να είναι όμορφα, όλα να είναι άριστοι μαθητές, καλοί αθλητές, να μην αντιμιλούν, να κάθονται ήσυχα, να μη διαφωνούν με την αυθεντία των ενηλίκων, να μην συναναστρέφονται μειονότητες, γιατί αυτό μειώνει το κοινωνικό στάτους της οικογένειας, να έχουν φίλους τους πιο δημοφιλείς στο σχολείο. Και αυτό είναι ένα τεράστιο βάρος για τα παιδιά, που δεν είναι δυνατόν να μην είναι μεταξύ τους διαφορετικά, γιατί έχουν διαφορετικά γονίδια, μεγαλώνουν σε διαφορετικές οικογένειες και έχουν διαφορετικές εμπειρίες. Είναι όμως και τεράστια αποτυχία δική μας, όταν εξορισμού ζητάμε από τα παιδιά να συνθλίβουν τη διαφορετική τους οπτική, να σκέφτονται τετριμένα, να συμπεριφέρονται κουρδισμένα. Και είμαστε εμείς, όλοι εμείς γονείς και δάσκαλοι, που ασυνείδητα αλλά με συνέπεια “λέμε” στα παιδιά να επιτεθούν για να αποκρούσουν το διαφορετικό, να το αποδιώξουν ή που “λέμε” ότι δεν είσαι αρκετά καλός για να είσαι ένας μέσος όρος.

Μια ματαιότητα είναι αυτές οι επιταγές, αφού εξορισμού ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, με την ικανότητα βέβαια να προσαρμόζεται σε κοινωνικές καταστάσεις και μερικές φορές να δρα με τον τρόπο που εκείνες προβλέπουν, όχι πάντα γιατί πιστεύει ότι αυτό είναι το δόκιμο, αλλά για να μπορεί να κοινωνικοποιείται. Είμαι πεπεισμένη μετά από τόσα χρόνια δουλειάς, ότι δεν υπάρχουν “κακά” παιδιά, και είμαι επίσης βέβαιη ότι τα παιδιά δεν έχουν πρόθεση να προκαλέσουν κακό, όμως θα εξυπηρετήσουν την ταμπέλα που ο ενήλικας τους έβαλε : “άταχτος”, “τεμπέλης”, “κακός μαθητής” κ.α. Εμείς κάνουμε τη ζωή τους πιο δύσκολη, με τις αφόρητες απαιτήσεις μας. Για αυτό ας κατεβάσουμε το δάχτυλο και ας σηκώσουμε τα μάτια, να κοιτάξουμε λίγο τί μηνύματα θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας, αν έχουμε ακούσει όσα εκείνα χρειάζονται.

Θυμηθείτε πως όσοι άνθρωποι ξεχώρισαν, άλλαξαν κάτι σε αυτόν τον κόσμο, προσέθεσαν σε γνώση, σε κοινωνική ευαισθησία, ή σε τέχνη , ήταν όλοι τους άνθρωποι που τους επιτράπει να είναι διαφορετικοί και έκαναν σπουδαία έργα λόγω της διαφορετικότητάς τους.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *