0

Ποιά είναι άραγε η πιο δύσκολη ηλικία;

Η γονεϊκότητα είναι διαφορετικά απαιτητική σε κάθε ηλικιακή και αναπτυξιακή φάση του παιδιού. Οι πρώτοι μήνες, στο πρώτο ειδικά παιδί, χαρακτηριστικό είναι το έντονο στρες μια καινούριας και μη ελεγχόμενης κατάστασης. Γύρω στον πρώτο χρόνο, το παιδί αυτονομείται στη βάδιση και η περίοδος αυτή συνοδεύεται από έντονη σωματική κούραση για το γονιό. Στα 2-3 χρόνια το παιδί έχει πάρα πολύ έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις ( τα γνωστά tantrums), έντονη κινητικότητα και αστείρευτη ενέργεια. Από τα 4 μέχρι και τα 8 με 9 του χρόνια ακολουθεί μια περίοδος έντονων γνωστικών αναζητήσεων και συλλογή εμπειριών καθώς και προετοιμασία για την ένταξη στην προεφηβεία που χαρακτηρίζεται από σωματικές αλλαγές , ορμονικές διαταραχές και τάση για αυτονομία. Ακολουθούν τα χρόνια της προεφηβείας και εφηβείας, όπου οι αλλαγές είναι τεράστιες. Τόσο συναισθηματικά, σωματικά, κοινωνικά, ορμονικά δεν υπάρχει κανένας αναπτυξιακός άξονας που να μένει ανεπηρέαστος στα χρόνια αυτά.

Η αλήθεια όμως είναι, ότι οι εναλλαγές αυτές και όλο αυτή η αναπτυξιακή διαδρομή είναι τόσο δύσκολες για τους γονείς και το παιδί όσο και συναρπαστικές. Το μονοπάτι προς την αυτονομία, την δημιουργία μιας ατομικής και κοινωνικής ταυτότητας, μια συμπαγούς προσωπικότητας είναι μια εκπληκτική αναπτυξιακή κατάκτηση. Και όταν έρθει εκείνη η ώρα, που το παιδί έγινε ένας ενήλικας αυτόνομος, αποζητούμε τα χρόνια που πέρασαν και αναρωτιόμαστε, πώς πέρασε έτσι γρήγορα ο καιρός; Απολαύστε κάθε δύσκολη και εύκολη στιγμή, κρατήστε κάθε μνήμη που σας ταράζει ή σας εκπλήσσει. Ο χρόνος τρέχει…